Deze website maakt gebruik van cookies

Mogen we cookies plaatsen? Zo kunnen we je de beste website ervaring bieden! Onze prachtige video's mogen wij alleen voor je afspelen als je de cookies accepteert. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met het gebruik van alle cookies zoals omschreven in onze privacyverklaring.

Akkoord
Niet akkoord
Blog

Waarom praten alleen vaak niet genoeg is en wat er dan wél werkt

Riet met zonsondergang

Waarom praten alleen vaak niet genoeg is en wat er dan wél werkt

Je weet precies waar het vandaan komt. Je hebt er jaren over gepraat. Je begrijpt het patroon. En toch: zodra de situatie zich voordoet, schiet je in dezelfde reactie. Je maakt jezelf groter dan je wilt. Of je vlucht. Of je bevriest, en je kijkt als het ware toe hoe het gebeurt zonder het te kunnen stoppen.

Begin niet aan jezelf te twijfelen, want het geen gebrek aan inzicht.

Het is neurobiologie, en het lichaam dat zijn eigen taal spreekt.

Het alarm dat niet uitgaat

Ik zie het regelmatig in mijn praktijk. Cliënten die al eerder in therapie zijn geweest, die kunnen vertellen waar hun patroon vandaan komt, die het volledig begrijpen en die toch vastlopen zodra de situatie zich voordoet. Het hoofd weet het, en het lichaam doet iets anders.

Wat mij keer op keer raakt, is dat het lichaam vaak al voelt wat er speelt, nog voordat het hoofd er een woord voor heeft en dus cliënten ook niet direct woorden aan een gevoel kúnnen geven. Verdriet dat de longen vult. Een zwaar blok op de maag. Een spanning in de keel die er al jaren zit maar nooit een naam had.

Nog voordat ze precies begreep wat er speelde, welke thema's eronder lagen, brak ze in tranen uit.

Onlangs werkte ik met een vrouw van 39. Ze kwam met een hulpvraag die op het eerste gezicht helder leek: ze durfde zich niet uit te spreken. We gingen aan de slag via NEI Therapie  (Neuro Emotionele Integratie) en al werkend kwamen we terecht bij een thema dat ze zelf nog niet had zien aankomen: de Alleengeboren Tweeling (lees de volledige blog over de Alleengeboren Tweeling hier). Nog voordat ze precies begreep wat er speelde, welke thema's eronder lagen, brak ze in tranen uit. Haar lichaam wist het al. Het hoofd moest nog volgen.

Dát is wat ik bedoel als ik zeg: trauma zit niet in het hoofd. Het zit in het lijf.

Het brein werkt in lagen

Om te begrijpen waarom dit zo werkt, helpt het om even in het brein te kijken. Ons zenuwstelsel is evolutionair opgebouwd in drie lagen, die samenwerken, maar niet allemaal even snel zijn.

De prefrontale cortex - het denkende brein, is de zetel van taal, logica en bewuste beslissingen. Dit is het deel dat actief is als je in gesprek bent over je patronen, als je verbanden legt en inzicht opbouwt. Waardevol werk, maar langzaam.

Het limbisch systeem - dieper gelegen, verwerkt emoties en slaat herinneringen op. De amygdala, een amandelvormig structuurtje, fungeert als alarmsysteem. Hij scant continu de omgeving op gevaar, en doet dat vele malen sneller dan je bewust kunt denken. Hij communiceert non-verbaal in beelden, sensaties en impulsen.

De hersenstam en het autonome zenuwstelsel - het diepste niveau, regelen overleven. Ademhaling, hartslag, spierspanning. Hier liggen de oerreacties: vechten, vluchten, bevriezen. Dit deel van het brein denkt niet, maar reageert.

Het probleem? Trauma wordt niet opgeslagen in de prefrontale cortex. Het wordt opgeslagen in de onderste twee lagen en die zijn via taal en begrip maar beperkt bereikbaar.

Waarom inzicht alleen het niet oplost

De amygdala verwerkt prikkels tien tot twintig keer sneller dan de prefrontale cortex. Als het alarm afgaat, is het lichaam al onderweg voordat jij er bewust bij bent. Je zit in een vergadering, iemand spreekt je op een bepaalde toon aan, en voor je het weet ben je defensief, groot, aanvallend, of sla je juist totaal dicht. Je wist het beter, maar je lichaam had andere plannen.

Dit verklaart het frustrerende patroon dat zoveel mensen kennen: maanden, soms jaren praten, inzicht opbouwen, en toch in dezelfde reacties blijven hangen zodra de trigger er is. Therapie helpt vaak maar deels, omdat ze niet alle niveaus aanspreekt.

Gesprekstherapie die top-down werkt, werkt van denken naar voelen. Bij trauma is er een fundamenteel probleem: je kunt de lagen niet van bovenaf overschrijven. De weg moet andersom.

Van beneden naar boven: het lichaam als toegang

In NEI Therapie beginnen we vaak niet  verhaal, maar bij het lichaam. Waar zit de spanning? Wat doet je ademhaling? Wat wil je lijf doen als het geactiveerd raakt, vluchten, groot worden, je kleiner maken?

Door die sensaties bewust op te merken en er bij te blijven, in veiligheid, in het juiste tempo, nodig je het zenuwstelsel uit om een nieuw pad te bewandelen. De amygdala herleert, maar niet via taal. Via ervaring.

Dat is cruciaal. Veel overlevingsreacties zijn ooit ingesleten omdat een emotie nooit mocht voltooien. Het verdriet dat niet gehuild mocht worden. De woede die ingeslikt moest worden. De angst die je alleen moest dragen. Die ingekapselde emoties zitten als beweging die halverwege is gestopt, als spanning, als neiging, als een blok op de maag. Vaak ingesloten in een lichaamscel van een orgaan.

In NEI Therapie laat je die beweging alsnog voltooien. Niet door er opnieuw over te denken, maar door het opnieuw te voelen, dit keer in veiligheid. Het lichaam verwerkt wat het toen niet kon verwerken. En het brein, alle drie de lagen, leert langzaam: dit is veilig. Ik hoef niet meer in overleving.

Het resultaat: verandering die je niet forceert

Het mooie van werken op dit niveau is dat de verandering organisch is. Je hoeft jezelf er niet constant aan te herinneren dat je anders moet reageren. Als het zenuwstelsel zelf heeft gereguleerd, verdwijnen de oude overlevingspatronen langzaam, niet omdat je ze onderdrukt, maar omdat ze niet meer nodig zijn.

De vrouw van 39 die ik eerder noemde, liet me onlangs weten dat ze zichzelf weer uitspreekt. Thuis én op het werk. Waar ze voorheen blokkeerde, en een druk voelde op haar longen zodra ze iets wilde zeggen, gaat het nu als vanzelf. Niet omdat ze zichzelf heeft gedwongen anders te doen. Maar omdat wat er onder zat, eindelijk verwerkt mocht worden.

Inzicht blijft waardevol en begrip helpt. Maar wanneer je het combineert met lichaamsgerichte integratie, wordt de cirkel rond: je begrijpt het én je lichaam gelooft het ook.

Wil je zelf ervaren hoe dit werkt?

Er zijn twee manieren om hiermee aan de slag te gaan.

Persoonlijk 1-op-1 traject via o.a. NEI Therapie: In een individueel kennismakingsgesprek kijken we samen naar jouw hulpvraag en wat er nodig is. Geen standaardaanpak, maar werken op maat, met jou, met je lichaam, in je eigen tempo.

Workshop Biotensor: Wil je eerst zelf leren kijken naar wat er in jou speelt? In de Workshop Biotensor leer je werken met de biotensor als instrument om contact te maken met wat jouw systeem aangeeft. Een toegankelijke eerste stap om dichter bij jezelf te komen.

Nieuwsgierig? Neem gerust contact op of kijk hier voor data en informatie voor de Workshop Biotensor.

Voel je dat het tijd is voor verandering?

Copyright © Katherina den Dijker Coaching & NEI Therapie | Website: Mazzelblocks | Webdesign: Mazzel Marketing | Foto's: ByMouri